Normalne narodziny chrześcijanina

Kategoria: Aktualności

Bibliny chrzest
Dlaczego miałbym przyjąć chrzest?
Biblia podaje przynajmniej trzy przyczyny, dla których powinieneś przyjąć chrzest:
• Po pierwsze, aby pójść za przykładem Jezusa Chrytusa. W Ewangelii Marka czytamy: „I
stało się w owe dni, że przyszedł Jezus z Nazaretu Galilejskiego i został ochrzczony przez
Jana w Jordanie” (Mk.1:9). Jezus przyjął chrzest jako dorosły człowiek, nie na oczyszczenie
grzechów, bo był bez grzechu, lecz jako przykład dla nas. Chcąc naśladować Jezusa
Chrystusa powinniśmy przyjąć chrzest.
• Po drugie, ponieważ Jezus wyraźnie nakazał chrzest. W Ewangelii Mateusza czytamy:
„Idźcie tedy i czyńcie uczniami wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna, i Ducha
Świętego, ucząc je przestrzegać wszystkiego, co wam przekazałem” (Mt.28:19-20).
• Po trzecie, chrzest pokazuje, że wierzysz. W księdze Dziejów Apostolskich czytamy: „Także
wielu z Koryntian, którzy słuchali, uwierzyło i przyjmowało chrzest” (Dz.18:8). Mamy
wiele przykładów w Biblii, które potwierdzają, że pierwszą rzeczą, jaką należy uczynić po
uwierzeniu jest chrzest (Dz.Ap.8:36-38; 2:41; 22:16).

Jakie jest znaczenie chrztu?
Biblia ukazuje chrzest, jako symbol. Chrzest wizualnie obrazuje śmierć i zmartwychstanie
Chrystusa. Apostoł Paweł napisał: „Wraz z Nim zostaliście pogrzebani w chrzcie, w którym też
zostaliście wespół wzbudzeni przez wiarę w moc Boga, który Go wzbudził z martwych” (Kol.2:12)
Zanurzenie symbolizuje śmierć dla starej drogi życia: „Tak więc, jeśli ktoś jest w Chrystusie,
nowym jest stworzeniem; stare przeminęło, oto wszystko stało się nowe” (1Kor.5:17). Staję się
nowym stworzeniem, gdy oddaję swoje życie Chrystusowi. Każdy grzech, jaki popełniłem zostaje
wymazany i przebaczony: „Zatem przez chrzest zanurzający nas w śmierć zostaliśmy razem z Nim
pogrzebani po to, abyśmy i my wkroczyli w nowe życie – jak Chrystus powstał z martwych dzięki
chwale Ojca” (Rz.6:4).
Chrzest reprezentując śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa – symbolicznie wyobraża
doświadczenie nawrócenia. Obmyci z wszelkich grzechów, wynurzamy się do nowego życia
z Chrystusem.

Czy chrzest zbawia?
Chrzest nikogo nie zbawia, gdyż według Słowa Bożego tylko Chrystus zbawia. Biblia mówi
wyraźnie: „Albowiem łaską zbawieni jesteście przez wiarę, i to nie z was: Boży to dar; nie
z uczynków, aby się kto nie chlubił” (Efez. 2:8-9). Chrzest jest niczym pierścionek ślubny. W czasie
ślubu człowiek wypowiada słowo, które zmienia jego życie. Podobnie, gdy stajemy się
chrześcijanami, przez chrzest mówimy Chrystusowi: `TAK’. Tak jak pierścionek jest zewnętrznym
symbolem wewnętrznego zobowiązania wobec małżonki, tak chrzest jest zewnętrznym wyrazem
osobistej społeczności, jaką mamy z Jezusem.
Chrzest nie czyni nikogo chrześcijaninem, ale mówi światu, że nie wstydzę się przyznać, że jestem
chrześcijaninem. Pierścionek nie czyni nikogo automatycznie małżonkiem, ale noszenie go
w naszej kulturze komunikuje, że nie wstydzę się przyznać do swego partnera.

W jaki sposób należy się chrzcić?
Niektóre kościoły chrzczą przez pokropienie, inne przez polenie, jeszcze inne prez zanurzenie. Jak
był ochrzczony Jezus? W Ewangelii Mateusza czytamy, że Jezus po chrzcie wystąpił z wody (Mt.
3:16). Każdy chrzest opisany w Biblii odbywał się przez zanurzenie, dlatego zawsze mowa
o wejściu do wody i wyjściu z niej. Na przykład, gdy Filip ochrzcił dworzanina etiopskiego
czytamy, że obaj „zeszli” do wody, a gdy go ochrzcił „wyszli” z niej (Dzieje Apostolskie 8:38-39).
Ewangelia Jana mówi, że Jan chrzcił w Ainon, ponieważ tam było dużo wody (J.3:23). Jordan jest
płytką rzeką, i tylko w niektórych miejscach można było chrzcić przez zanurzenie. Samo imię Jan
Chrzciciel, w oryginale greckim brzmi „Zanurzyciel”. Greckie słowo „chrzest” (gr. baptidzo),
oznacza bowiem „zanurzać”.
Do dziś w polskim Gnieźnie, a także w południowej Europie, gdzie zachowyły się kościoły
z wczesnych wieków, zobaczyć można głębokie baptysteria, czyli specjalne baseny, w których
chrzczono przez zanurzenie. Dlaczego wiele kościołów chrzci dziś przez pokropienie? Otóż, we
wczesnych wiekach niektórzy zaczęli błędnie sądzić, że akt chrztu sam w sobie obmywa
z grzechów i gwarantuje zbawienie, toteż nie w pełni nawróceni chrześcijanie, czekali z chrztem do
końca życia. Wówczas bywało, że nie byli już w stanie pójść do wody. Wtedy przynoszono wodę
do łoża śmierci. Początkowo polewano całego człowieka, potem tylko głowę, a z czasem
ograniczono się do pokropienia.
Pokropienie, ani polanie nie oddaje jednak w pełni symbolu śmierci i zmartwychwstania, jaki
Chrystus zawarł w tym obrzędzie, ani nie reprezentuje śmierci dla starego życia i wynurzenia do
życia nowego, o jakim pisze apostoł Paweł: „Czyż nie wiadomo wam, że my wszyscy, którzyśmy
otrzymali chrzest zanurzający w Chrystusa Jezusa, zostaliśmy zanurzeni w Jego śmierć? Zatem
przez chrzest zanurzający nas w śmierć zostaliśmy razem z Nim pogrzebani po to, abyśmy i my
wkroczyli w nowe życie – jak Chrystus powstał z martwych dzięki chwale Ojca. Jeżeli bowiem
przez śmierć, podobną do Jego śmierci, zostaliśmy z Nim złączeni w jedno, to tak samo będziemy
z Nim złączeni w jedno przez podobne zmartwychwstanie” (Rz.6:3-5).
Chrzest niemowląt wziął się z niebiblijnej nauki o grzechu pierworodnym, która zakłada, że
wszyscy przychodzimy na świat ze śmiertelną skazą, którą może zmazać tylko chrzest. Jeśli
niemowlę nie zostanie ochrzczone, wówczas trafia do specjalnego miejsca w piekle zwanego limbo,
w którym spędzą wieczność z dala od oblicza Bożego. Za czyje winy? Nie za swoje. Nauka
o grzechu pierworodnym i chrzcie niemowląt czyni z Boga okrutnego, bezlitosnego tyrana, który
karze niemowlęta za winy swoich rodziców. Bóg mówi nam coś innego:
„Choćby nawet byli z nim ci trzej mężowie: Noe, Daniel i Job, wybawiliby przez swoją
sprawiedliwość tylko swoje własne dusze – mówi Wszechmocny Pan… Człowiek, który grzeszy,
umrze. Syn nie poniesie kary za winę ojca ani ojciec nie poniesie kary za winę syna.
Sprawiedliwość będzie zaliczona sprawiedliwemu, a bezbożność spadnie na bezbożnego.” (Ez.
14:14-16; 18:20)

Kto powinien się ochrzcić?
Chrzest przez zanurzenie powinna przyjąć każda osoba, która uwierzyła w Jezusa Chrystusa
i pragnie podążać za Jego naukami. W Dziejach Apostolskich czytamy: „Upamiętajcie się i niechaj
się każdy z was da ochrzcić w imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów waszych,
a otrzymacie dar Ducha Świętego… Ci więc, którzy przyjęli słowo jego, zostali ochrzczeni” (Dz.
2:38.41).
Z tej też przyczyny wiele kościołów nie chrzci dzieci, dopóki nie są dość dojrzałe, aby zrozumieć
podstawy chrześcijańskiej wiary i samodzielnie podjąć taką decyzje. Wielu z nas zostało
ochrzczonych, jako małe dzieci. I choć było to owocem szlachetnych pobudek naszych rodziców.
Rodzice nie mogą zbawić dzieci swą wiarą i uczynkami. Biblia mówi, że „każdy z nas za samego
siebie zda sprawę Bogu” (Rz.14:12).
Chrztu w wieku niemowlęcym nie byliśmy świadomi, ani nie był wyrazem naszej wiary, Biblia zaś
mówi wyraźnie, że ochrzczony może być dopiero ten, kto uwierzył i nawrócił się (Mk.16:16).
Dopiero, gdy człowiek osobiście pozna nauki Jezusa i uwierzy, może przyjąć chrzest, tak jak Jezus,
przez zanurzenie. Chrzest nie ma magicznego znaczenia sam w sobie. Jest symbolem naszej
społeczności z Jezusem, a nie środkiem do zbawienia. Zanurzenie zawiera symbol śmierci
i zmartwychwstania Zbawiciela, oraz zewnętrzny znak nawrócenia.

Kiedy można przyjąć chrzest?
Do chrztu trzeba spełnić jeden warunek – uwierzyć. Tych, którzy się nawracali chrzczono, gdy
uwierzyli w Chrystusa, poznali i przyjęli fundamentalne zasady wiary kościoła chrześcijańskiego.
Dzieje Apostolskie sprawozdają „Kiedy jednak uwierzyli Filipowi, który zwiastował dobrą nowinę
o Królestwie Bożym i o imieniu Jezusa Chrystusa, dawali się ochrzcić, zarówno mężczyźni, jak
i niewiasty. Nawet i sam Szymon uwierzył, gdy zaś został ochrzczony, trzymał się Filipa” (Dz.
8:12).
Podobnie było w przypadku etiopskiego eunucha. Czytamy, że Filip spotkał go, pouczył
o prawdach związanych z Ewangelią, a „gdy tak jechali drogą, przybyli nad jakąś wodę, a eunuch
rzekł: Oto woda; cóż stoi na przeszkodzie, abym został ochrzczony? Filip zaś powiedział mu: Jeśli
wierzysz z całego serca, możesz. A odpowiadając, rzekł: Wierzę, że Chrystus jest Synem Bożym.
I kazał zatrzymać wóz, zeszli obaj, Filip i eunuch, do wody, i ochrzcił go” (Dz.Ap.8:36-38).
Jeśli uwierzyłeś w Jesusa, poznałeś podstawowe nauki Pisma Świętego, pragniesz żyć w zgodzie
z nimi i stać się członkiem lokalnego kościoła (1Kor.12:13). Ananiasz, gdy spotkał nawróconego na
drodze do Damaszku Saula (późniejszego apostoła Pawła), który spełniał te warunki, powiedział:
„A czemu teraz, zwlekasz? Wstań, daj się ochrzcić i obmyj grzechy swoje, wezwawszy imienia
Jego” (Dz.Ap.22:16).

Autor: SCh Południe

Dodaj komentarz